پاسخ اجمالی زبان، مهم ترین وسیله برای برقراری ارتباط بین انسان هاست. خداوند این توانایی بر تکلّم و صحبت کردن را از نعمت های بزرگ خود برمی شمارد که در ابتدای سوره ی الرحمن به آن اشاره می کند. پیامبرانی را که خداوند برای هدایت انسان ها مبعوث می فرمود باید برای ارتباط با قوم خود به زبان همان قومی که در میان آنها مبعوث شده اند صحبت می کردند و دستورات اخلاقی و احکام و عقاید را به همان زبان برایشان بیان می کردند. با توجه به شرایط قبل از بعثت در میان جاهلیّت عرب، خداوند پیامبراکرم (ص) را در میان قوم عرب مبعوث فرمود، پس باید به زبان آنها صحبت کرده و معجزه ای می آورد که قابل فهم باشد. لذا قرآن، معجزه ی پیامبر (ص)، نیز به زبان عربی نازل شد. اگر چه نباید خصوصیات ذاتی زبان عربی، از جمله قانون مند بودن قالب های فصاحت و بلاغت بسیار آن و ... را نادیده گرفت. اما سؤال دیگر این است که چرا آخرین پیامبر (ص) خدا عرب زبان بود، تا به دنبال آن، کتابش نیز به زبان عربی باشد؟ در پاسخ باید گفت: با توجه به این که عرب ها مردمی هستند که به زبان، راه و روش و آیین و نسب خود تعصب خاصی دارند (عامل درونی حفظ) و در طول تاریخ، هیچ حکومت و سلطه ی خارجی هم نتوانسته آنان را به تغییر زبان مجبور کند(عدم عامل بیرونی برای تغییر) و امکانات فراوان زبان عربی برای بیان بیشترین حجم از مطالب در کمترین حجم از الفاظ بدون ابهام گویی وادامه مطلب

«عترت» در لغت به معنای خویشاوندان نزدیک و ذرّیه است. اما از دیدگاه شیعه –با توجه به روایات-؛ مقصود رسول خدا(ص) از عترت در حدیث ثقلین، خصوص وجود مقدّس أمیر المؤمنین علی(ع)، فاطمه زهرا(س)، امام حسن(ع)، امام حسین(ع) و نُه فرزند یكى پس از دیگرى از ذرّیّه امام حسین(ع) است كه آخرین آنها حضرت امام مهدی(عج) میباشد. «عترت» در لغت به معنای خویشاوندان نزدیک و خصوصی و ذرّیه است.چنانچه ارباب لغت گفتهاند: «عِتْرَة الرجل: أخصّ أقاربه»، بنابراین، معناى لغوی عترت، عبارت است از اهل بیت و اولاد و ذرّیّه، نه مطلق خویشاوندان گرچه از اقوام دور باشند. برخی نیز گفتهاند: «العترة: ولد الرجل و ذریته من صلبه»، که ناظر به مصداق آشکار خویشاوندان نزدیک و خصوصی است. البته باید دانست؛ آنچه را كه اهل لغت در كتابهای خود در معنای عترت ذكر مینمایند، موارد استعمال الفاظ است كه اعمّ از حقیقت و مجاز است و با آن نمیتوان معانى حقیقی را به دست آورد. ارباب لغت در ذیل واژه «عتر» علاوه بر معنای لغوی، به تعیین مصداق عترت پیامبر گرامی اسلام(ص) نیز تصریح کردهاند؛ مانند اینکه زبیدی در تاج العروس میگوید: مشهور و معروف آن است كه عترت رسول خدا، اهل بیت او هستند، و ایشانند همان کسانی كه زكات و صدقه واجبه بر آنها حرام است و آنانند مراد از ذوى القربى كه بر ایشان خمس معیّن گردیده است، خمسى كه در سوره انفال آمده است. ابن اعرابادامه مطلب

از چه طريقي مي توان دانش آموزان را به مسائل ديني، فرهنگي و ارزشي جذب كرد؟ پاسخ: دين مقدس اسلام با تبليغ آغاز شد و در گسترش و نفوذ نيز از عنصر دعوت سود برد و به امداد آن، دورترين نقاط جهان را دربرگرفت و كلمه ي طيبه الهي و شريعت جاودانه ي محمدي ـ صلي الله عليه و آله ـ از شرق تا غرب گيتي، گسترش يافت و در اطراف و اكناف جهان نفوذ كرد(1) و اين همه ميسر نگرديد جز با نيروي تبليغ و درك و استفاده صحيح از ابزارهاي تبليغي بالخصوص مخاطب شناسي، چرا كه مبلّغ دين بايد شناخت درستي از مخاطب خود داشته باشد، سپس براي او پيام ارسال كند و بين مخاطب و محتوا و فرم تبليغ ارتباط بر قرار كند.(2)در اين ميان جذب و تبليغ براي جوانان و نوجوانان از اهميت ويژه و حساسيت بخصوصي برخوردار هست و ابزار و فرم خاص خود را مي طلبد چرا كه طبقه اي است كه حامل (روحيات و) طرز فكر مخصوصي است(3) و افكار خاص به خود را دارد. در اين نوشتار به بررسي عوامل و ابزار تبليغي براي نسل جوان و نوجوان و روش هاي جذب آنها پرداخته مي شود.روش هاي جذب جوانان و نوجوانان1. شناخت روحيات: اولين قدم اين است كه ما سعي در شناخت جوان و نوجوان و خصوصيات اخلاقي او داشته باشيم و درد اين نسل را بشناسيم. درد عقلي و فكري و در صورت آشنايي با اين روحيات است كه مي توانيم بهترين روش جذب را به كار ببريم. (در اين رابطه مي توانيد به كتاب هايي كه درباره دنياي جواني نوشادامه مطلب